ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5 - Ιχθύες - Ο Ελευθερωτής PDF Εκτύπωση E-mail
Η Τέχνη των Σοφών - Χριστιανική Αστρολογία
Συντάχθηκε απο τον/την Νεφέλη   

Pisces«…Εγώ Είμαι που άφησα το σπίτι του πατέρα μου,
και καθώς επιστρέφω σε αυτό, λυτρώνω…»
ESOTERIC ASTROLOGY, Alice Bailey 

   Όταν ο Ήλιος μπαίνει στον οίκο των Ιχθύων, η Άνοιξη είναι πια πολύ κοντά. Η εποχή των βροχών όμως κρατά ακόμα κι έτσι το κυνήγι δεν είναι εύκολο ούτε η Γη είναι προετοιμασμένη για να προσφέρει τροφή. Είναι τότε λοιπόν που οι άνθρωποι στρέφονται στο ψάρεμα για την τροφή τους.

   Οι Ιχθύες είναι το δωδέκατο κατά σειρά ζώδιο του ζωδιακού κύκλου, κατέχοντας έτσι έναν αριθμό με μεγάλη σημασία για όλες τις θρησκείες καθώς φυσικά και για τον εσωτερισμό και τον μυστικισμό. Δώδεκα οι Θεοί του Ολύμπου, δώδεκα οι άθλοι του Ηρακλή, δώδεκα οι γιοί του Οντίν, δώδεκα οι φυλές του Ισραήλ, δώδεκα οι μαθητές του Χριστού, δώδεκα οι μεγάλοι Ιμάμηδες του Ισλαμισμού, δώδεκα οι ιππότες της στρογγυλής τραπέζης, κ.ο.κ.

 

   Όντας οι αρχαιότερες θρησκείες άμεσα συνδεδεμένες με τα άστρα και το ημερολόγιο του εκάστοτε λαού, ο αριθμός δώδεκα κάνει την εμφάνισή του στη πρώιμη αστρονομία για τη μέτρηση μηνών, ημερών, ωρών. Δώδεκα οι μήνες του Ηλιακού έτους που αντιστοιχούν στα δώδεκα ζώδια, δώδεκα οι ώρες της ημέρας και αντίστοιχα δώδεκα οι ώρες της νύχτας. Η σύνδεση μεταξύ άστρων, πλανητών και ημερολογιακής μέτρησης είναι πανάρχαια τακτική, που επιβιώνει μέχρι σήμερα.

   Η απόκρυφη σημασία του αριθμού δώδεκα είναι, κατά συνέπεια, εξίσου μεγάλης σπουδαιότητας. Θεωρείται ο αρχαίος αριθμός της ολοκλήρωσης, που σηματοδοτεί επίσης το τέλος της παιδικής ηλικίας και την αρχή της ενηλικίωσης. Όντας ο αριθμός που μπορεί να προκύψει από τον αριθμό τρία ως τον τέλειο επουράνιο αριθμό, και τον αριθμό τέσσερα ως τον τέλειο επίγειο αριθμό, χαρακτηρίστηκε ο αριθμός της τάξης και της τελειότητας. Επιπλέον, καθώς είναι αριθμός πολλαπλάσιος του τρία, υποδηλώνει επουράνια κατανόηση και σοφία, και το μέρος εκείνο της γνώσης του προέρχεται από την προσωπική εμπειρία, επιτρέποντας σ’ ένα αίσθημα γαλήνης να κυριαρχεί ακόμα και στις πιο αντίξοες καταστάσεις.

   Οι Ιχθύες λοιπόν, όντας το δωδέκατο κατά σειρά ζώδιο, σηματοδοτούν την ενδότερη πνευματική ανάγκη του ανθρώπου για ένωση με την Ανώτερη Αλήθεια και Γνώση. Είναι η συνειδητοποίηση και κατανόηση των βαθειά ριζωμένων προσωπικών συνηθειών, των χαρακτηριστικών του Εγώ, των πολιτισμικών σκέψεων και των κοινωνικών δεδομένων. Απ’ αυτή τη συνειδητοποίηση, ξεκινά η πορεία στα υψηλότερα πνευματικά επίπεδα, που μπορεί να φτάσει ακόμα και στην συνειδητοποίηση του λεγόμενου ‘Θείου Σχεδίου’.

   Το εσωτερικό μήνυμα επομένως των Ιχθύων είναι η ευσπλαχνία και η προσφορά στους άλλους. Είναι η θυσία του ‘Εγώ’ για το καλό του ‘Εμείς’. Μετά τη πρώτη κάθαρση που προσέφερε ο Υδροχόος, μπορεί να ξεκινήσει η πορεία στην οδό προς την φώτιση. Άλλωστε, η Ψυχή γνωρίζει όλα όσα χρειάζονται για την επιστροφή της εκεί απ’ όπου ήρθε, δηλαδή στο Θείο. Ο συνειδητός νους όμως έχει τυφλωθεί από την επιρροή της ύλης κι επομένως θα χρειαστεί χρόνο για να ξαναέρθει σε αρμονία με τη Ψυχή. Βήμα-βήμα θα πρέπει να απαλλαχθεί από τη τύφλωση της ύλης. Το πρώτο βήμα λοιπόν είναι η κατάργηση του εγωκεντρισμού που είναι ο πιο δυνατός δεσμός με την ύλη. Είναι η στιγμή που πρέπει να σταματήσουμε να βλέπουμε τον εαυτό μας ως ‘παιδί’ των ανθρώπων και ν’ αρχίσουμε να τον βλέπουμε ως ‘γονέα’ των ανθρώπων.
Όσο αντιμετωπίζουμε τον κόσμο σα να είμαστε τα παιδιά του, αναμένουμε από τους άλλους να μας φροντίζουν, να μας υπηρετούν, να αφοσιώνονται σε μας και να θυσιάζονται για εμάς. Όταν όμως αντιμετωπίσουμε τον κόσμο ως γονείς του, κατανοούμε ότι είμαστε εμείς που πρέπει να φροντίζουμε, να υπηρετούμε, να αφοσιωνόμαστε και να θυσιαζόμαστε για τους άλλους. Κι έτσι ξεκινά η κατάργηση του εγωκεντρισμού.

   Αφήνοντας την ασφάλεια και άνεση του πατρικού μας οίκου, όπου μας κάνει να αισθανόμαστε παιδιά, μπορούμε να οδεύσουμε προς τη δημιουργία του δικού μας οίκου, στον οποίο πλέον θα είμαστε εμείς οι γονείς. Έτσι κι έκαναν οι πρώτοι μαθητές του Ιησού:

«Περπατώντας λοιπόν δίπλα στη λίμνη της Γαλιλαίας, είδε δύο αδελφούς, το Σίμωνα, το λεγόμενο Πέτρο, και τον Ανδρέα τον αδελφό του να ρίχνουν το δίχτυ στη λίμνη. γιατί ήταν ψαράδες. Και τους λέει: ‘Ελάτε πίσω μου, και θα σας κάνω ψαράδες ανθρώπων’. Εκείνοι αμέσως άφησαν τα δίχτυα και τον ακολούθησαν. Και αφού προχώρησε από εκεί, είδε άλλους δύο αδελφούς, τον Ιάκωβο το γιο του Ζεβεδαίου και τον Ιωάννη τον αδελφό του, να διορθώνουν τα δίχτυα τους μέσα στο πλοίο μαζί με το Ζεβεδαίο τον πατέρα τους, και τους κάλεσε. Εκείνοι αμέσως άφησαν το πλοίο και τον πατέρα τους, και τον ακολούθησαν» Κατά Ματθαίο 4:18-22.

   Τα αδέλφια Σίμωνας και Ανδρέας, οι ψαράδες που κατάγονταν από την πόλη Βησθαϊδά, που κυριολεκτικά σημαίνει «οίκος του ψαριού» στην εβραϊκή γλώσσα, παράτησαν την σιγουριά, την άνεση και την ασφάλεια που τους παρείχε το σπίτι και η δουλειά του πατέρα τους, για να ακολουθήσουν τον Ιησού στην δύσκολη Οδό που τελικά θα τους μετάλλαζε από ‘παιδιά’ σε ‘γονείς (Πατέρες) του κόσμου’.

   Αυτά τα δύο αδέλφια είναι οι τέλειες προσωποποιήσεις του μηνύματος των Ιχθύων. Αυτούς κάλεσε πρώτους ο Ιησούς και η επιλογή δεν ήταν καθόλου τυχαία. Είχαν ήδη υπάρξει μαθητές του Βαπτιστή (Ιν. 1:35-40) επομένως είχαν κι αυτοί βαπτιστεί και ήταν τώρα έτοιμοι να προχωρήσουν στην Οδό.

   Ο Ήλιος λοιπόν βγήκε από τον οίκο του Υδροχόου, έχοντας λάβει απ’ αυτόν κάθαρση και Χρίσμα, και μπήκε στον οίκο των Ιχθύων για να λάβει τον ρόλο του ως γονέας του κόσμου. Ομοίως ο Ιησούς, αφού βαπτίστηκε από τον Βαπτιστή και έγινε πλέον Χριστός, άφησε τη πατρική του πόλη, τη Ναζαρέτ (Μτθ. 4:13) που κυριολεκτικά στην εβραϊκή γλώσσα σημαίνει «η προστατευμένη» ή αλλιώς «η προφυλαγμένη», όπως προστατευμένη και προφυλαγμένη είναι η ζωή μέσα στο πατρικό σπίτι, και συνάντησε τους δύο ψαράδες από τον «οίκο του ψαριού» για ν’ αρχίσει την διδασκαλία του.

   Πιο πριν, ο Ιησούς είχε αφήσει τον «οίκο» του Πατέρα στους Ουρανούς, για να ενσαρκωθεί ώστε να διδάξει δείχνοντας στους ανθρώπους τον δρόμο που θα τους οδηγούσε πίσω στον Πατέρα του, τον Πατέρα όλων.


   Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το σύμβολο του αστερισμού των Ιχθύων, με τα δύο ψάρια που είναι δεμένα μεταξύ τους με λώρο, αλλά κολυμπούν αντίθετα το ένα από το άλλο. Όπως ήδη γνωρίζουμε, ο Ιησούς δεν έκανε διακρίσεις μεταξύ Εβραίων και Εθνικών. Δίδασκε σε όλους όσους ήθελαν να τον ακούσουν, αδιαφορώντας για την θρησκεία τους. Έτσι, ο Χριστιανισμός τελικά σχηματίστηκε και από Εβραίους αλλά και από Εθνικούς, που δέχτηκαν την διδαχή του Ιησού.

   Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που συναντάμε το σύμβολο των Ιχθύων να χρησιμοποιείται κατά τα πρωτοχριστιανικά χρόνια, και αργότερα σε χριστιανικές μυστικιστικές αδελφότητες, για να συμβολίσει τα δύο ‘μέρη’ του Χριστιανισμού: τον Εβραϊσμό «τα τέκνα του Μωυσή» και τον Χριστιανισμό «τα τέκνα του Χριστού». Κατ’ επέκταση, το ζεύγος των Ιχθύων συμβολίζει τα δύο βιβλία της Βίβλου που αποτελούν το σύνολο της Χριστιανικής διδαχής: τη Παλαιά Διαθήκη και τη Καινή Διαθήκη.


Μοιράσου αυτό το άρθρο!